Ons verblijf op trainingsstal de Maesberg

Mijn naam is Nicole Brandes en mijn paard is een friese ruin, 13 jaar en heet Rindert. Eerst wil ik kort uiteen zetten waarom wij naar de Maesberg zijn gekomen.

Acht  jaar geleden kocht ik Rindert als 4 jarige hengst. Hij was naar de hengstenkeuring geweest, maar niet goedgekeurd. Daarna was er niet meer veel mee gedaan.

 Nadat ik hem gekocht had is hij geruind en ben ik met een instructeur volgens de Engelse methode begonnen met rijden.

Dat ging wel aardig, maar altijd had ik het gevoel dat Rindert mij een beetje de baas was. Dat dominante gedrag werd met de jaren heviger en escaleerde op een gegeven moment. Ik viel er af en tijdens het longeren draaide hij vliegensvlug om en schopte met beide benen naar  mij. Dit kon zo niet doorgaan, ik werd angstig voor mijn eigen paard! Rijden deed ik al een jaar niet meer en het longeren werd een kwestie van overleven!

Via via had ik gehoord over de Maesberg en in het bijzonder over Sonja Braafhart.  Nadat ik met Sonja had gesproken over mijn problemen en zij het wel zag zitten om met mij en Rindert te gaan werken, heb ik hem op 8 april gebracht voor een training van 4 weken(dacht ik).

De eerste  2 weken heeft Sonja alleen grondoefeningen met hem gedaan. Al gauw bleek dat Rindert  op rechts meer moeite had om te buigen dan op links. En hij was gewend om wat op de voorhand te lopen. Met gerichte oefeningen is Rindert buigzamer gemaakt en leert hij zijn gewicht te verplaatsen naar de achterhand.

Wat mij begon op te vallen was een verandering in het gedrag van Rindert, hij had t naar zijn zin! Oké, het werk zal niet altijd even gemakkelijk voor hem zijn, maar hij groeit er van. Hij is trots op zichzelf! Blijkt dat mijn ‘dominante’ fries eigenlijk een beetje een angstig paard is, dat leiderschap bij mij zocht, dat niet vond en dus steeds meer de grens opzocht.

Dit werd nog veel duidelijker toen Sonja er de 3^e week op ging zitten. Haar klassieke manier van rijden, niet hard rennen, maar verzamelen, gewicht van de voorbenen af en naar de achterbenen. Veel oefeningen om het paard aan beide zijden buigzaam te maken en haar leiderschap maakten Rindert tot een heel braaf paard dat graag werkt!

 Wat natuurlijk ook belangrijk is, is dat het paard elke dag een paar uur in de wei staat. En de trainingspaarden hebben een aparte plek op stal de Maesberg, het Maesbergplein; een verhard plein voor de boxen waar de ‘gast ’dag en nacht zelf bepaalt of hij in of buiten de box wil staan.

In week 4 begon voor mij het echte werk, na 3 weken observeren mocht ik zelf weer rijden.  Door de rustige aard van Sonja kon ik haar vertrouwen en durfde ik (aan een touwtje!!!) weer op mijn eigen paard te stappen. (een jaar niet gedaan) Wat erg moeilijk was, was de andere manier van rijden. De optoming is anders,  (kaptoom en later oon met kandare ) een lossere teugelvoering,  maar wat voor mij de grootste verandering was dat ik me niet door omgevingsfactoren moest laten afleiden. Moest visualiseren dat ik met Rindert in een zeepbel zat en alleen wij twee er toe doen. Sonja heeft mij duidelijk gemaakt dat als mijn aandacht naar een geluid of ding gaat buiten de zeepbel, dat Rindert met mijn gedachten mee gaat en dat geluid of object belangrijk (eng) gaat vinden. Voor mij de moeilijkste opdracht van t rijden, de zeepbel!

 Vier weken zijn voorbij en ik heb heel erg veel geleerd en heel erg veel om over na te denken, maar..

Ik heb nog lang niet genoeg bagage om huiswaarts te keren! Thuis heb ik namelijk geen Sonja die me aan een touwtje de bak door begeleid. En Rindert heeft t zo naar zijn zin op t pleintje, dat ik heb besloten om er nog eens 4 weken bij te boeken.

In week 4, 5, 6 en 7 ben ik ‘los ’gaan rijden en begin ik steeds meer te begrijpen over het waarom van de klassieke rijkunst.  Door de vele oefeningen te rijden die ervoor zijn om het paard lichamelijk sterker te maken wordt zijn geest ook sterker. Doordat Rindert zo een relaxte indruk maakt, durf ik steeds meer op hem te vertrouwen. En dat is een SUPER gevoel! Dan wil je de grenzen gaan verleggen; een rondje buiten rijden…. Dat hebben we gedaan, eerst aan een touwtje en toen los, maar wel met Sonja er naast.

Tijdens mijn lessen krijg ik steeds moeilijkere oefeningen bijvoorbeeld de travers, werkpirouette en appuyeren. Voor Rindert goed te doen, maar het talent van de amazone blijft een beetje achter! 

Bijna ben ik zo ver dat ik langzaam ga denken over naar huis gaan, maar van 5 x per week les naar alleen rommelen, die overgang is te groot. Daarom een 3^e maand bijgeboekt waarin de lessen per week minder worden. En voordat ik de Maesberg  verlaat wil ik heel graag met mijn paard een echte bosrit hebben gemaakt!  En dat gaat lukken! Door een andere manier van rijden, niet alleen maar letten op het mooie plaatje, maar echt met de fysiek van het paard bezig te zijn, een instructrice die verstand heeft van paarden, maar ook zeker van mensen, heeft mij de liefde voor mijn paard en het rijden terug gegeven!  

 http://www.youtube.com/watch?v=N-9SasVXyGA

Op het bovenstaand filmpje is te zien hoe hard Nicole en Rindert de afgelopen maanden hebben gewerkt. Van een schikkerig en vluchterig paard is Rindert nu veranderd in een coole en zelfbewuste fries.

Welke Traject hebben we hiervoor doorlopen?

1. Ruimte afbakenen om de omgeving veilig te maken. Niet ineens in het ´diepe´ gooien, maar langzaam laten wennen aan steeds meer bewegingsruimte.

2.  Het afleren van stuwen door halt/stap, halt/stap. Stuwen was voor hem vluchten. Vluchten voor het werk en de confrontatie met zijn eigen lijf.

3. Soepel en buigzamer gemaakt door de oegeningen schouderbinnenwaarts en travers. Hierdoor is hij enorm gaan ontspannen in zijn lijf en, heel belangrijk, daardoor ook in zijn hoofd.       

4. later hebben we de oefenning uitgebreid tot appuyement en galop. Rindert vind het inmiddels heerlijk om te werken, je voelt en ziet de enorme trotsheid op zichzelf! Heerlijk!

5. Nicole heeft het misschien nog wel zwaarder gehad dan Rindert. Het is enorm dapper van haar geweest op haar angst voor Rindert zo grondig aan te pakken. Met veel herhaling, geduld, grenzen verleggen, humor, tranen heeft ze veel blokkades en patronen doorbroken.    

Muriel, die erg betrokken is geweest bij het hele proces van Nicole en Rindert, gaat Nicole thuis verder begeleiden als ze weer naar huis gaat.

Nicole en Rindert, jullie zijn 2 schatten! Ik wens jullie het alle beste en enorm bedankt voor het vertrouwen die je me gegeven hebt. Ik zal jullie missen als ik terug kom uit Denemarken......

Liefs, Sonja